Gitmek kolay mı dersin?

Hani sõylemek istediklerin vardır da doğru zamanı kollarsın ya kendince, işte ben o zamanın çocuğuyum. Gitmekte, kalmakta ne denli koyarsa insana bana da o denli koyuyor bu zaman. İnsanlar için gidenin ardından dur demek, kalana da benimle kal demek zordur. Benim içinse tüm bu olanları izlemektir zor olan. Biliyorum, beni sarıp sarmalamak istiyorsunuz kaybetmemek için sevdiğinizi. Peki ama neden beni bahane gösteriyorsunuz ki. Yani ben basit bir zamandan ibaretim, yelkovanın kölesi, akrebin tiryakisiyim. Ne yelkovana karşı çıkacak yüreğim ne de akrebe boyun eğdirecek cesaretim var. Elimde olan sadece nevi şahsına münhasır bir kitap, o da benim esaretimden nasibini aldı vakti zamanında. Her sayfasında ayrı bir iz taşır oldu benliğimden, ne sustu çaresiz ne de azdı vakitsiz. Peki, sen hala durmuş bana benim sana olacak olan yardımımdan bahsediyorsun değil mi, ah be sen hala kendi ayağının üstüne dahi basamayan bir çocuksun bunun farkında mısın. Dediğim gibi ben sadece o hep gelmesi beklenen zamanım, aslında yokum zira ben sadece senin gibi çocukların avutucu oyuncağıyım...