Bir sabah aniden çalan telefonla değişen hayatlar, değişen kişilikler. Belki bir kazanç belki de kayıp haberi. Alarmı ertelediğimiz gibi olsa gelen aramalar ne haberimiz olabilirdi ki zaten.
Tek bir telefonla değişti her şey. Uyuyordum açmadım. Ararım uyanınca dedim. Ne mi kaybettim, neyim varsa. Bir parça olan umudumu, bel bağlamaya korktuğum hayalimi... Olur da benimle, bizimle kalır dediğim can gitti. Açsaydım neler değişirdi bilemem. Bir treni kaçırmayla değişen hayatlarımız var, bunun farkında olmalıyız. Anı ne denli değerlendirebilirsek kaybettiklerimizi o kadar kazanca çeviririz. Evet, siz de haklısınız. Fazla optimist davranıyorum. Zorundayım! Biten gözyaşları benimleydi ilk kaybımda. O gitti ama güzel şeyler bıraktı ardında. İsteyerek mi gitti bilemem ama herkes onun güle oynaya gittiğini biliyor, ardında hiçbir kırıklık, kırgınlık bırakmadan. Bana bıraktığın her şey için çok teşekkürler... Her zaman kaba kızın olmaya devam edeceğim. Yanında olduğumda gıdıkladığın ayağımı çekeceğim ve bisikletinin arkasında tüm çarşıyı seninle gezeceğim. İyiki vardın! Kendine çok dikkat et! - Kaba kızın
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder